Cieszę się, że dane mi było w swoim
czasie ekstrapolować ręcznie przebieg rozrzuconych na papierze milimetrowym
punktów - wyników doświadczeń. Różne miałem w rękach krzywiki - wykręcone
jeszcze mądrością ludzką, nie podpowiedzianą przez któryś z czatów. Niektórych
kształt zmieniałem wg uznania, co dawało poczucie kredytu zaufania Twórcy do
inteligencji użytkownika (mojej?). Z drugiej strony - udowadnianie i
formułowanie wniosków z niedoskonałych, zawsze obarczonych błędem wyników
uczyło pokory. Nigdy nie byłem pewny, czy dobrze dokonałem pomiaru, czy nie
zabrudziłem próbki, czy nie pomyliłem się o rząd wielkości (lub więcej), czy
[...]. Pytanie "czy" nie było bombardowaniem natrętnych myśli, ale
słusznie i skutecznie wytrącało argumenty podpowiedziom ludzkiej pychy,
przypominającym podszepty Grimy do Theodena we Władcy Pierścieni. Rozszerzał
się margines niepewności na stronie tego czym się zajmowałem. Lekcja pokory
jest lekcją życiową.
Dzisiaj zmieniło się sporo, ale nie zmieniło się za wiele - mimo masowych ułatwień (czasem masowych otumanień) potrzebuję krzywika również w Sprzedaży. Jest Klient, jestem ja, jest pomysł, jest potrzeba, jest wreszcie niewiadoma - na nią zawsze mogę liczyć, nigdy się nie spóźnia, nie bierze urlopu, jest obecna przy każdym telefonie, mailu, spotkaniu. Zaprzyjaźniła się z moją nadzieją, która wierzy, że się uda i bez której nie stworzyłbym, a w dalszym kroku nie sfinalizował pozytywnie żadnej sprzedażowej szansy. Niewiadoma i nadzieja w połączeniu z działaniem współistnieją w wielu branżach, choć dotyczą być może wszystkiego. Tak myślę, chociaż pewności mam dokładnie tyle, ile między punktami dostrzeżonymi w różnych życiowych sytuacjach zdołał nakreślić mój krzywik.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
dziękuję za komentarz